Gonneke Berendsen

Visie

Als kind heb je je een manier van reageren eigen gemaakt die destijds voor jou de best mogelijke was. Een deel van je reacties nu, is gebaseerd op bescherming tegen gevoelens die je in het verleden niet hanteren kon. Deze bescherming houdt jou in je volwassen leven vaak af van dat wat je juist zo graag wilt. Daar waar je geraakt wordt in je leven door situaties en personen ligt jouw sleutel tot geluk.

Door te onderzoeken wát het is in jou dat zo geraakt wordt, geef je ruimte aan de weggehouden pijn. Door die te doorvoelen kom je opnieuw in contact met jouw oorspronkelijke levensenergie, met je verlangen en jouw levenskracht.

Al vanaf onze geboorte bewegen we als kind mee met hoe het in het gezin van herkomst gaat. De tekst “Zo zijn onze manieren, manieren..” uit het kinderliedje Tussen Keulen en Parijs wijst daarop.

Kinderen zoeken een houvast. Door zich aan te passen aan hoe het bij hen thuis hoort, horen ze erbij. Daarin tonen kinderen een enorm loyaliteitsvermogen.  “Ik maak papa en mama gelukkig” komt daar ook uit voort. Het is een belangrijke taak van de ouders om zich daar bewust van te zijn en om de behoefte van hun kind te zien en daar gehoor aan te geven.

Als ouders hun bewustzijn ontwikkelen op hun eigen beschermingsmechanisme,  maken ze én de weg voor zichzelf vrij én die van hun kind… Van daaruit kunnen ze met een open blik naar hun kinderen kijken. Op deze manier hoeven kinderen niet meer de patronen van papa en mama te spiegelen. Zij kunnen vrij hun eigen weg gaan.